Dr Kamila Dworniczak

Dr Kamila Dworniczak – kierowniczka projektu. Adiunktka w Katedrze Teorii Sztuki Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie prowadzi zajęcia z historii fotografii, metodologii historii sztuki i historii sztuki współczesnej w Polsce. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się na teoretycznych i kulturowych perspektywach fotografii, piśmiennictwie o sztuce oraz praktykach intermedialnych w sztuce okresu PRL. Autorka książki „Rodzina człowiecza. Recepcja wystawy ‘The Family of Man’ w Polsce a humanistyczny paradygmat fotografii” (Warszawa 2021), współredaktorka antologii tekstów źródłowych – ostatnio książki poświęconej relacjom fotografów i krytyków sztuki, „Gliwicki felieton intymny. Zofii Rydet i Jerzego Lewczyńskiego relacje z Alfredem Ligockim, Urszulą Czartoryską i Jerzym Buszą” (z Marią Franecką; Gliwice 2024). W ramach projektu bada między innymi znaczenie alternatywnej duchowości dla rozumienia powojennego realizmu, wątki dotyczące fotografii i irracjonalności oraz związki między słowem a obrazem w praktykach artystycznych opartych o duchowość.

Dr Justyna Balisz-Schmelz – współautorka i główna współwykonawczyni projektu. Studiowała historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, Uniwersytecie Humboldtów oraz Freie Universität w Berlinie. Adiunktka w Zakładzie Historii Sztuki Nowoczesnej w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie prowadzi zajęcia z historii i metodologii sztuki współczesnej oraz ich związków z alternatywnymi duchowościami. Należy do Central and Eastern European Network for the Academic Study of Western Esotericism (CEENASWE), jest członkinią projektu Europe’s Representations of India: Texts, Images, and Encounters (ESIND) oraz grupy badawczej MITEMI – Interdyscyplinarne badania nad mitem, czasem, przestrzenią i pamięcią. Jej dotychczasowe badania koncentrowały się przede wszystkim na niemieckiej sztuce po 1945 roku w kontekście studiów nad pamięcią kulturową oraz relacjach artystycznych polsko-niemieckich. Autorka książki „Przeszłość niepokonana. Sztuka niemiecka po 1945 roku jako przestrzeń i medium pamięci” (Kraków, Universitas, 2018). Jej przygoda ze sztuką i ezoteryką rozpoczęła się w 2021 roku, gdy napisała esej do katalogu retrospektywnej wystawy Urszuli Broll „Atman znaczy oddech” w Królikarni / Muzeum Narodowym w Warszawie. Jej aktualne zainteresowania badawcze obejmują alternatywne duchowości w polskiej i niemieckiej sztuce po 1945 roku, ze szczególnym uwzględnieniem powojennej abstrakcji w RFN i alternatywnej duchowości w sztuce NRD. Obecnie pracuje nad duchowo-artystyczną monografią śląskiej artystki Urszuli Broll. W ramach projektu bada m.in. związki między alternatywnymi duchowościami a sztuką z perspektywy pograniczy kulturowych, a także wpływ psychologii Junga i duchowości Wschodu na koncepcje i funkcje obrazu w powojennej Polsce oraz na rozumienie relacji między widzeniem a poznaniem w polskim modernizmie.

Dr Karolina Zychowicz – historyczka sztuki, adiunktka w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego i Instytucie Sztuk Wizualnych Uniwersytetu Zielonogórskiego. W latach 2011–2023 pracowniczka Zachęty — Narodowej Galerii Sztuki. Autorka książek Paryska lewica w stalinowskiej Warszawie: wystawa współczesnej plastyki francuskiej w CBWA w 1952 roku (Warszawa 2014), Nadia konstruktorka. Sztuka i komunizm Chodasiewicz-Grabowskiej-Léger (Kraków 2019), redaktorka antologii Sztuka i przyjaciele. Pisma wybrane Danuty Wróblewskiej (Warszawa 2021).